Gepubliceerd op Popunie.nl in november 2012
Als artiest
is het hebben van een goede biografie erg belangrijk. Recensenten nemen in hun
recensies vaak een aantal regels over en podia en festivals knippen en plakken hele
alinea’s. Zo heb je je eigen aankondiging of recensie een klein beetje in de
hand.
Natuurlijk
kun je niet altijd dezelfde biografie opsturen, nee, hij moet wel aangepast
zijn en passen bij het doeleinde. Ik heb voor Ming’s Pretty Heroes dan ook een heleboel
versies liggen. Kort, lang, Engels, Nederlands, Hebreeuws, Swahili etc. Dat
maakt op zich niet uit, want alle bio’s zijn samenvattingen van alle toffe
dingen die ik gedaan, gezien en ontvangen heb. Prijzen, buitenlandse tours,
releases, clips, de mooiste regels uit recensies en ga zo maar door. Zoals een
bio hoort. Toch? En al die verschrikkelijke, stressvolle, beschamende
ervaringen dan? Daar hebben we er ook genoeg van toch? Lieve medemuzikanten, het
is tijd voor de Anti-Bio.
De Ming’s Pretty Heroes Anti-Bio
Ming’s Pretty Heroes is de muzikale
uiting van zangeres Ai Ming Oei. In 2004 werd Ming afgewezen door het
Conservatorium in Amsterdam en ook de jazz afdeling in Rotterdam wilde haar
niet hebben.
De albums en ep’s die Ming’s Pretty
Heroes maakt resulteren in talloze optredens. Op lege boten in Amsterdam, in
lege cafés in Utrecht en vooral niet op het Groningse Noorderslag.
De eerste keer dat Ming’s Pretty
Heroes een internationaal optreden had, was toen de band werd gevraagd om te komen
spelen in België, Gent. Voor een kappersgroothandel. Na een door file
geteisterde heenreis en stressvolle opbouw, kon de show beginnen. Het enorme
gezelschap, dat aanwezig was, genoot met volle teugen! Van de wijn, het eten en
elkaar. Die avond heeft de band flinke winst gemaakt, want voor een halve show
en tien maal zo weinig decibellen als normaal werd de volle gage afgerekend.
In thuisstad Rotterdam trad Ming’s
Pretty Heroes op op het Noordplein. Het publiek was naar huis en de regen deed
zijn intrede. Het geluid was schraal, maar dat droeg perfect bij aan de
algehele sfeer: een leeg nat plein.
In september 2012 was MPH nog te
bewonderen in Bruchem. In een prachtig huis op een schitterend landgoed. Propvol
met potentieel publiek. Door het luide gekakel van de gasten konden de
muzikanten elkaar niet meer horen spelen. Een geluk bij een ongeluk, want
zangeres Ming was haar stem door een verkoudheid kwijt.
Toen ik
mijn vader vertelde dat ik een column zou gaan schrijven voor de Popunie zei
hij: “En wel zelfspot gebruiken hé!”. Okay pap… okay…
